دكتر پزشكیان در پیامی خطاب به مردم آمریكا

رئیس جمهور در پیامی به مردم آمریكا، با طرح این پرسش كه جنگ جاری دقیقاً در راستای كدام منفعت واقعی مردم آمریكا است؟ تصریح كرد: آغاز حملات علیه زیرساخت‌های حیاتی ایران، از جمله تأسیسات انرژی و صنعتی، اقدامی است كه هدف مستقیم آن مردم ایران هستند، به‌معنای گسترش بی‌ثباتی، افزایش هزینه‌های انسانی و اقتصادی، و ایجاد چرخه‌ای از تنش و كاشتن بذر كینه است كه آثار آن برای سال‌ها باقی خواهد ماند؛ این مسیر، نشانه قدرت نیست، نشانه سردرگمی و ناتوانی در دستیابی به راه‌حل پایدار است.
دكتر مسعود پزشكیان در پیامی خطاب به مردم آمریكا و آنان كه در میان انبوه تحریف و روایت‌های برساخته، در جستجوی حقیقت و زندگی بهتر هستند، با تاكید بر اینكه تجاوزات اخیر آمریكا از مبدأ پایگاه‌های منطقه‌ای، تهدیدآمیز بودن چنین حضوری را به اثبات رسانده است و بدیهی است كه هیچ كشوری در برابر چنین شرایطی، از تقویت توان دفاعی خود صرف‌نظر نخواهد كرد، افزود : جهان امروز در نقطه‌ای قرار دارد كه تداوم مسیر تقابل، بیش از هر زمان دیگری پرهزینه و بی‌نتیجه است. انتخاب میان تقابل و تعامل، یك انتخاب واقعی و سرنوشت‌ساز است؛ انتخابی كه پیامدهای آن، آینده نسل‌ها را رقم خواهد زد.
رئیس جمهور با بیان اینكه ایران در طول هزاران سال حیات پرافتخار خود متجاوزان بسیاری را دیده است تصریح كرد كه از آنها جز نام ننگی در تاریخ نمانده و ایران همچنان پرافتخار ایستاده است.
متن پیام رئیس جمهور به مردم آمریكا به شرح زیر است؛
بسم الله الرحمن الرحیم
به مردم ایالات متحده آمریكا و آنان كه در میان انبوه تحریف و روایت‌های برساخته، در جستجوی حقیقت و زندگی بهتر هستند.
ایران، با همین نام، همین هویت و همین موجودیت، یكی از كهن‌ترین تمدن‌های پیوسته تاریخ بشر است؛ تمدنی كه با وجود برخورداری از برتری‌های تاریخی و جغرافیایی در مقاطع متعدد، در تاریخ معاصر خود هرگز مسیر جنگ‌طلبی، تجاوز، استعمار و سلطه‌گری را انتخاب نكرده و علی‌رغم تجربه اشغال، تجاوز و فشارهای تحمیلی از سوی قدرت‌های جهانی، و با وجود توانمندی‌های نظامی نسبت به بسیاری از كشورهای پیرامون خود، آغازگر جنگ نبوده اما متجاوزان را دلاورانه به عقب رانده است.


ملت ایران هیچ دشمنی با ملت‌های دیگر، از جمله مردم آمریكا، اروپا و همسایگان خود نداشته است. ایرانیان، حتی در مواجهه با مداخلات و فشارهای دولت‌های خارجی در طول تاریخ، همواره میان ملت‌ها و دولت‌ها تمایز قائل شده‌اند؛ این یك اصل ریشه‌دار در ذهن و فرهنگ این ملت است، نه یك موضع مقطعی.
بر همین اساس، تصویرسازی از ایران به‌عنوان یك تهدید، نه با واقعیت تاریخی سازگار است و نه با واقعیت‌های عینی امروز. این تصویر، محصول نیازهای سیاسی و اقتصادی ساختارهای قدرت است؛ نیاز به دشمن‌سازی برای توجیه فشار، حفظ برتری نظامی، تغذیه صنایع تسلیحاتی و مدیریت بازارهای راهبردی. در چنین چارچوبی، اگر تهدیدی وجود نداشته باشد، ساخته می‌شود.
در نتیجه همین رویكرد است كه امروز، بیشترین تمركز نیروها، پایگاه‌ها و ظرفیت‌های نظامی ایالات متحده در پیرامون ایرانی شكل گرفته است كه دست‌كم از ابتدای حیات ایالات متحده آغازگر هیچ جنگی نبوده است. تجاوزات اخیر آمریكا از مبدأ این پایگاه‌ها، تهدیدآمیز بودن چنین حضوری را به اثبات رسانده است و بدیهی است كه هیچ كشوری در برابر چنین شرایطی، از تقویت توان دفاعی خود صرف‌نظر نخواهد كرد؛ آنچه ایران انجام داده و می‌دهد، تنها واكنش و دفاع است و نه آغاز حمله، جنگ و تجاوز.
روابط ایران و آمریكا بر پایه تقابل شكل نگرفته بود و ارتباط میان دو ملت، بدون خصومت و تنش پیش می‌رفت. نقطه عطف این مسیر، كودتای 1332 بود؛ مداخله‌ای كه با هدف مقابله با ملی شدن منابع ایران صورت گرفت، روند دموكراسی را متوقف كرد، دیكتاتوری را بازگرداند و بی‌اعتمادی را در ذهن ایرانیان نسبت به سیاست‌های ایالات متحده شكل داد. این بی‌اعتمادی، با حمایت از حكومت پیش از انقلاب، پشتیبانی از صدام حسین در جنگ تحمیلی، اعمال طولانی‌ترین و گسترده‌ترین تحریم‌ها و در نهایت، اقدامات نظامی مستقیم علیه ایران هر روز عمیق‌تر شده است.
با وجود این فشارها، ایران نه‌تنها تضعیف نشده، بلكه در حوزه‌های مختلف تقویت شده است: رشد چشمگیر و سه برابری سطح سواد(از 30 درصد به 90 درصد)، توسعه آموزش عالی، پیشرفت در فناوری‌های نوین، گسترش خدمات بهداشتی و تقویت چشمگیر و غیرقابل مقایسه زیرساخت‌ها، نشان‌دهنده ظرفیت درونی و توان سازگاری این كشور است. این واقعیت‌ها، مستقل از روایت‌های رسانه‌ای، قابل مشاهده و سنجش‌اند.
البته نمی‌توان از تأثیر مخرب و ضدانسانی تحریم، جنگ و تجاوز بر زندگی كردم دلاور ایران چشم‌پوشی كرد. تداوم اقدامات نظامی، از جمله حملات اخیر، به‌طور طبیعی بر نگاه و احساسات ملت‌ها اثر می‌گذارد. این یك واقعیت انسانی است: مردمی كه هزینه جنگ را با جان، خانه، شهر و آینده خود می‌پردازند، نسبت به عامل آن بی‌تفاوت نخواهند ماند.

در این میان، پرسشی اساسی مطرح است: این جنگ دقیقاً در راستای كدام منفعت واقعی مردم آمریكا است؟ چه تهدید عینی‌ای از سوی ایران وجود داشته كه چنین اقداماتی را توجیه كند؟ آیا قتا عام كودكان بی‌گناه، تخریب مراكز داروسازی برای سرطان و یا زیاده‌گویی مبنی بر بمباران یك ملت به عصر حجرمنفعتی جز تخریب هرچه بیشتر تصویر جهانی آمریكا دارد؟
ایران مسیر مذاكره را پیموده، به توافق رسیده و تعهدات خود را اجرا كرده است؛ این خروج از توافق و حركت به‌سوی تقابل، و بعد، دو بار حمله در میانه مذاكره، تصمیم‌های مخربی بوده كه از سوی دولت ایالات متحده و در اجرای مطامع تجاوزگران خارجی اتخاذ شده است.
آغاز حملات علیه زیرساخت‌های حیاتی ایران، از جمله تأسیسات انرژی و صنعتی، اقدامی است كه هدف مستقیم آن مردم ایران هستند و افزون بر اینكه یك جنایت جنگی به شمار می‌آید، پیامدهای آن بی هیچ گونه تردیدی فراتر از مرزهای ایران خواهد رفت. این حملات، به‌معنای گسترش بی‌ثباتی، افزایش هزینه‌های انسانی و اقتصادی، و ایجاد چرخه‌ای از تنش و كاشتن بذر كینه است كه آثار آن برای سال‌ها باقی خواهد ماند. این مسیر، نشانه قدرت نیست؛ نشانه سردرگمی و ناتوانی در دستیابی به راه‌حل پایدار است.
آیا غیر از این است كه امریكا به عنوان نیروی نیابتی اسرائیل و با تحریك این رژیم پا به این تجاوز گذاشته است؟ آیا غیر از این است كه اسرائیل با تهدید نمایی ایران می‌خواسته افكار عمومی جهان را از جرائم خود به سمت تهدید غیرواقعی كه از ایران بازنمایی كرد است متمركز كند؟ آیا غیر از این است كه حالا اسرائیل تصمیم گرفته تا آخرین سرباز امریكایی و آخرین سنت مالیات آمریكایی‌ها با ایران بجنگد، هزینه‌ها را به ایران، كشورهای منطقه و امریكا تحمیل كند و خود در حاشیه امن قرار بگیرد؟ آیا واقعاً امروز در فهرست اولویت‌های دولت ایالات متحده، اول امریكاست؟
من از شما دعوت می‌كنم به جای توجه به تبلیغات رسانهای هدفمند، كه خود بخشی از جنگ است، به دوستان خود كه به ایران آمده اند، به آمار ایرانیانی كه پس از تحصیلات عالی در ایران در بهترین دانشگاه‌های جهان در حال تدریس و تحقیق یا در مهم‌ترین شركت‌ها در حال كار هستند نگاه كنید. آیا این واقعیات با آنچه رسانه از ایران به شما می‌گوید مطابقت دارد؟
جهان امروز در نقطه‌ای قرار دارد كه تداوم مسیر تقابل، بیش از هر زمان دیگری پرهزینه و بی‌نتیجه است. انتخاب میان تقابل و تعامل، یك انتخاب واقعی و سرنوشت‌ساز است؛ انتخابی كه پیامدهای آن، آینده نسل‌ها را رقم خواهد زد. ایران در طول هزاران سال حیات پرافتخار خود متجاوزان بسیاری را دیده است. از آنها جز نام ننگی در تاریخ نمانده و ایران همچنان پرافتخار ایستاده است.


مسعود پزشكیان
رئیس جمهوری اسلامی ایران