تلاوت آیاتی از سوره مبارکه قمر با صدای استاد شحات محمد انور، قسمت دوم برنامه قرار تلاوت

تلاوت سوره قمر، آیات 49 تا آخر و سوره الرحمن، آیات 1 تا 28 و سوره های شمس، کوثر، کافرون با صدای شحات محمد انور

إِنَّا کُلَّ شَیْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ﴿49﴾



ماییم که هر چیزى را به اندازه آفریده‏ ایم (49)



وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿50﴾



و فرمان ما جز یک بار نیست [آن هم] چون چشم به هم زدنى (50)



وَلَقَدْ أَهْلَکْنَا أَشْیَاعَکُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ ﴿51﴾



و هم مسلکان شما را سخت به هلاکت رساندیم پس آیا پندگیرنده‏ اى هست (51)



وَکُلُّ شَیْءٍ فَعَلُوهُ فِی الزُّبُرِ ﴿52﴾



و هر چه کرده‏ اند در کتابها[ى اعمالشان درج] است (52)



وَکُلُّ صَغِیرٍ وَکَبِیرٍ مُسْتَطَرٌ ﴿53﴾



و هر خرد و بزرگى [در آن] نوشته شده (53)



إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿54﴾



در حقیقت مردم پرهیزگار در میان باغها و نهرها (54)



فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ ﴿55﴾



در قرارگاه صدق نزد پادشاهى توانایند (55)



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ



به نام خداوند رحمتگر مهربان



الرَّحْمَنُ ﴿1﴾



[خداى] رحمان (1)



عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿2﴾



قرآن را یاد داد (2)



خَلَقَ الْإِنْسَانَ ﴿3﴾



انسان را آفرید (3)



عَلَّمَهُ الْبَیَانَ ﴿4﴾



به او بیان آموخت (4)



الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿5﴾



خورشید و ماه بر حسابى [روان]اند (5)



وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ یَسْجُدَانِ ﴿6﴾



و بوته و درخت چهره ‏سایانند (6)



وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ ﴿7﴾



و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (7)



أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزَانِ ﴿8﴾



تا مبادا از اندازه درگذرید (8)



وَأَقِیمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِیزَانَ ﴿9﴾



و وزن را به انصاف برپا دارید و در سنجش مکاهید (9)



وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾



و زمین را براى مردم نهاد (10)



فِیهَا فَاکِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَکْمَامِ ﴿11﴾



در آن میوه [ها] و نخلها با خوشه ‏هاى غلاف دار (11)



وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّیْحَانُ ﴿12﴾



و دانه ‏هاى پوست‏ دار و گیاهان خوشبوست (12)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿13﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (13)



خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ کَالْفَخَّارِ ﴿14﴾



انسان را از گل خشکیده‏ اى سفال مانند آفرید (14)



وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ ﴿15﴾



و جن را از تشعشعى از آتش خلق کرد (15)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿16﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (16)



رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ ﴿17﴾



پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر (17)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿18﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (18)



مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿19﴾



دو دریا را [به گونه‏ اى] روان کرد [که] با هم برخورد کنند (19)



بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا یَبْغِیَانِ ﴿20﴾



میان آن دو حد فاصلى است که به هم تجاوز نمى کنند (20)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿21﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (21)



یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿22﴾



از هر دو [دریا] مروارید و مرجان برآید (22)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿23﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (23)



وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِی الْبَحْرِ کَالْأَعْلَامِ ﴿24﴾



و او راست در دریا سفینه ‏هاى بادبان‏دار بلند همچون کوهها (24)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿25﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (25)



کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ ﴿26﴾



هر چه بر [زمین] است فانی‏شونده است (26)



وَیَبْقَى وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ ﴿27﴾



و ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند (27)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿28﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (28)



یَسْأَلُهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ ﴿29﴾



هر که در آسمانها و زمین است از او درخواست مى ‏کند هر زمان او در کارى است (29)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿30﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (30)



سَنَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَ الثَّقَلَانِ ﴿31﴾



اى جن و انس زودا که به شما بپردازیم (31)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿32﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (32)



یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ﴿33﴾



اى گروه جنیان و انسیان اگر مى‏ توانید از کرانه ‏هاى آسمانها و زمین به بیرون رخنه کنید پس رخنه کنید [ولى] جز با [به دست آوردن] تسلطى رخنه نمى ‏کنید (33)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿34﴾



پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (34)



1399/09/29
|
13:32
دسترسی سریع