تلاوت آیاتی از سوره مبارکه طه با صدای استاد محمد ابو شوشه (آیات قسمت ششم برنامه قرار تلاوت)

این تلاوت شامل آیات 1 تا 35 از سوره مبارکه طه و آیات 1 تا 11 از سوره مبارکه شمس می باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

طه ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

طاء، هاء (1)

2
مَا أَنْزَلْنَا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ ﴿٢﴾

ما قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به مشقت و زحمت افتی؛ (2)

3
إِلَّا تَذْکِرَةً لِمَنْ یَخْشَىٰ ﴿٣﴾

[بلکه آن را نازل کردیم] تا برای کسی که [از خدا] می ترسد، زمینه توجه و یادآوری باشد. (3)

4
تَنْزِیلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى ﴿٤﴾

در حالی که به تدریج از سوی کسی نازل شده که زمین و آسمان های بلند را آفریده است. (4)

5
الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ ﴿٥﴾

[خدای] رحمان بر تخت فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلّط است. (5)

6
لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَىٰ ﴿٦﴾

آنچه در آسمان ها و زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست. (6)

7
وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ یَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى ﴿٧﴾

و اگر سخن خود را با صدای بلند آشکار کنی [یا پنهان بداری، برای خدا یکسان است]؛ زیرا او پنهان و پنهان تر را می داند. (7)

8
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ﴿٨﴾

خدای یکتاست که جز او هیچ معبودی نیست، نیکوترین نام ها فقط ویژه اوست. (8)

9
وَهَلْ أَتَاکَ حَدِیثُ مُوسَىٰ ﴿٩﴾

و آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟ (9)

10
إِذْ رَأَىٰ نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّی آتِیکُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى ﴿١٠﴾

هنگامی که آتشی دید، پس به خانواده اش گفت: درنگ کنید؛ بی‌تردید من آتشی دیدم [می روم] شاید شعله ای از آن را برایتان بیاورم یا نزد آتش [برای پیدا کردن راه] راهنمایی بیابم. (10)

11
فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِیَ یَا مُوسَىٰ ﴿١١﴾

پس چون به آن آتش رسید، ندا داده شد: ای موسی! (11)

12
إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ ۖ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٢﴾

به یقین این منم پروردگار تو، پس کفش خود را از پایت بیفکن؛ زیرا تو در وادی مقدس طوی هستی. (12)

13
وَأَنَا اخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِمَا یُوحَىٰ ﴿١٣﴾

و من تو را [به پیامبری] برگزیدم، پس به آنچه وحی می شود، گوش فرا دار. (13)

14
إِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِکْرِی ﴿١٤﴾

همانا! من خدایم که جز من معبودی نیست، پس مرا بپرست و نماز را برای یاد من برپا دار. (14)

15
إِنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ أَکَادُ أُخْفِیهَا لِتُجْزَىٰ کُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ ﴿١٥﴾

بی تردید قیامت که می خواهم زمان وقوعش را پنهان بدارم، آمدنی است، تا هر کس را برابر تلاش و کوششی که می کند، پاداش دهند. (15)

16
فَلَا یَصُدَّنَّکَ عَنْهَا مَنْ لَا یُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ ﴿١٦﴾

پس مبادا آنکه از هوای نفسش پیروی کرده و [به این سبب] به قیامت ایمان ندارد، تو را [از توجه به آن] باز دارد که هلاک می‌شوی. (16)

17
وَمَا تِلْکَ بِیَمِینِکَ یَا مُوسَىٰ ﴿١٧﴾

و ای موسی! این [قطعه چوب] در دست راستت چیست؟ (17)

18
قَالَ هِیَ عَصَایَ أَتَوَکَّأُ عَلَیْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِی وَلِیَ فِیهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ ﴿١٨﴾

گفت: این عصای من است، بر آن تکیه می زنم، و با آن برگ درختان را برای گوسفندانم فرو می ریزم و مرا در آن نیازهای دیگری هم هست. (18)

19
قَالَ أَلْقِهَا یَا مُوسَىٰ ﴿١٩﴾

خدا فرمود: ای موسی! آن را بیفکن. (19)

20
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِیَ حَیَّةٌ تَسْعَىٰ ﴿٢٠﴾

پس آن را افکند، ناگهان ماری عظیم شد که به سرعت می شتافت. (20)

21
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِیدُهَا سِیرَتَهَا الْأُولَىٰ ﴿٢١﴾

خدا فرمود: آن را بگیر و مترس که بی درنگ آن را به کیفیت اولش باز می گردانیم. (21)

22
وَاضْمُمْ یَدَکَ إِلَىٰ جَنَاحِکَ تَخْرُجْ بَیْضَاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ آیَةً أُخْرَىٰ ﴿٢٢﴾

و دستت را در گریبانت کن تا بدون هیچ عیبی [چون برص و پیسی] سفید و درخشان بیرون آید، [آن] معجزه ای دیگر است. (22)

23
لِنُرِیَکَ مِنْ آیَاتِنَا الْکُبْرَى ﴿٢٣﴾

تا برخی از بزرگ ترین معجزات خود را به تو نشان دهیم. (23)

24
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ ﴿٢٤﴾

به سوی فرعون برو؛ زیرا او [در برابر خدا] سرکشی کرده است. (24)

25
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی ﴿٢٥﴾

گفت: پروردگارا! سینه ام را [برای تحمل این وظیفه سنگین] گشاده گردان، (25)

26
وَیَسِّرْ لِی أَمْرِی ﴿٢٦﴾

و کارم را برایم آسان ساز، (26)

27
وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِی ﴿٢٧﴾

و گِرِهی را [که مانع روان سخن گفتن من است] از زبانم بگشای، (27)

28
یَفْقَهُوا قَوْلِی ﴿٢٨﴾

[تا] سخنم را بفهمند، (28)

29
وَاجْعَلْ لِی وَزِیرًا مِنْ أَهْلِی ﴿٢٩﴾

و از خانواده ام دستیاری برایم قرار ده، (29)

30
هَارُونَ أَخِی ﴿٣٠﴾

هارون، برادرم را (30)

31
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی ﴿٣١﴾

پشتم را به او محکم کن، (31)

32
وَأَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی ﴿٣٢﴾

واو را در کارم شریک گردان، (32)

33
کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیرًا ﴿٣٣﴾

تا تو را [در میان مشرکان از داشتن شریک] بسیار و فراوان تنزیه کنیم، (33)

34
وَنَذْکُرَکَ کَثِیرًا ﴿٣٤﴾

وبسیار به یادت باشیم، (34)

35
إِنَّکَ کُنْتَ بِنَا بَصِیرًا ﴿٣٥﴾

بی تردید تو به ما بینایی. (35)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾سوگند به خورشید و تابندگى‏ اش (1)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾سوگند به ماه چون پى [خورشید] رود (2)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند (3)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿4﴾سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد (4)
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت (5)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد (6)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد (7)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾سپس پلیدکارى و پرهیزگارى‏ اش را به آن الهام کرد (8)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاهَا ﴿9﴾که هر کس آن را پاک گردانید قطعا رستگار شد (9)
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿10﴾و هر که آلوده‏ اش ساخت قطعا درباخت (10)

1399/10/01
|
10:44
دسترسی سریع