تلاوت آیات سوره مبارکه واقعه با صدای استاد محمد عمران (آیات قسمت 14 برنامه قرار تلاوت)

آیاتی از کلام الله مجید با صدای دلنشین قاری روشندل مصری، استاد محمد حکیم عمران

به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) برپا شود، (1)

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

هیچکس نمی‏تواند آن را انکار کند. (2)

لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿2﴾

گروهی را پائین می‏‌آورد و گروهی را بالا می‌‏برد. (3)

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

این در هنگامی است که زمین به شدت به لرزه در می‌‏آید. (4)


إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿4﴾

و کوهها در هم کوبیده می‏شود. (5)

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿5﴾

و به صورت غبار پراکنده در می‌آید. (6)

فَکَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿6﴾

و شما به سه گروه تقسیم خواهید شد. (7)

وَکُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿7﴾

نخست «اصحاب میمنه» هستند، چه اصحاب میمنه‏‌ای ؟ (8)

فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿8﴾

گروه دیگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومی ؟ (9)

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿9﴾

و سومین گروه پیشگامان پیشگام! (10)

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿10﴾

آنها مقربانند (11)

أُوْلَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

در باغهای پر نعمت بهشت جای دارند (12)

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿12﴾

گروه کثیری از امتهای نخستین هستند (13)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿13﴾

و اندکی از امت آخرین! (14)


وَقَلِیلٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿14﴾

آنها (مقربان) بر تختهائی که صف کشیده و به هم پیوسته است قرار دارند. (15)

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿15﴾

در حالی که بر آن تکیه کرده و روبروی یکدیگرند. (16)

مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿16﴾

نوجوانانی جاودانی (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنها می‏گردند. (17)

یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

با قدحها و کوزه‏‌ها و جامه‌ائی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)! (18)

بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ ﴿18﴾

اما شرابی که از آن دردسر نمی‌گیرند و نه مست می‌شوند. (19)

لَا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا یُنزِفُونَ ﴿19﴾

و میوه‏‌هائی از هر نوع که مایل باشند. (20)

وَفَاکِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿20﴾

و گوشت پرنده از هر نوع که بخواهند. (21)

وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ ﴿21﴾

و همسرانی از حورالعین دارند. (22)

وَحُورٌ عِینٌ ﴿22﴾

همچون مروارید در صدف پنهان! (23)

کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿23﴾

اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام می‌‏دادند. (24)

جَزَاء بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿24﴾

در آن باغهای بهشت نه لغو و بیهوده‏‌ای می‌شنوند نه سخنان گناه آلود. (25)

لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِیمًا ﴿25﴾

تنها چیزی که می‌شنوند «سلام» است «سلام»! (26)

إِلَّا قِیلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿26﴾

و اصحاب یمین، چه اصحاب یمینی ؟ (27)

وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿27﴾

آنها در سایه درختان سدر بی‌خار قرار دارند. (28)

فِی سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿28﴾

و در سایه درخت طلح پربرگ به سر می‌برند (درختی است خوشرنگ و خوشبو). (29)

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿29﴾

و سایه کشیده و گسترده. (30)

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿30﴾

و در کنار آبشارها. (31)

وَمَاء مَّسْکُوبٍ ﴿31﴾

و میوه‏‌های فراوانی. (32)

وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿32﴾

که هرگز قطع و ممنوع نمی‌‏شود. (33)

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿33﴾

و همسرانی گرانقدر. (34)

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم. (35)

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿35﴾

و همه را بکر قرار داده‏‌ایم. (36)

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿36﴾

همسرانی که به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند. (37)

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿37﴾

اینها همه برای اصحاب یمین است. (38)

لِّأَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿38﴾

که گروهی از امتهای نخستینند. (39)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿39﴾

و گروهی از امتهای آخرین. (40)

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿40﴾


1399/10/08
|
10:38
دسترسی سریع