تلاوت آیاتی از سوره مبارکه قمر با صدای استاد نعینع(آیات قسمت 33 برنامه قرار تلاوت)

این تلاوت شامل آیات 49 تا آخر سوره قمر و آیات 1 تا 27 سوره رحمن و آیات 1 تا آخر طارق و آیات 1 تا آخر سوره حمد و آیات 1 تا 5 بقره است .

ماییم که هر چیزى را به اندازه آفریده‏ایم (49)

إِنَّا کُلَّ شَیْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ﴿49﴾





و فرمان ما جز یک بار نیست [آن هم] چون چشم به هم زدنى (50)

وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿50﴾





و هم مسلکان شما را سخت به هلاکت رساندیم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (51) ... >
وَلَقَدْ أَهْلَکْنَا أَشْیَاعَکُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّکِرٍ ﴿51﴾





و هر چه کرده‏اند در کتابها[ى اعمالشان درج] است (52)

وَکُلُّ شَیْءٍ فَعَلُوهُ فِی الزُّبُرِ ﴿52﴾





و هر خرد و بزرگى [در آن] نوشته شده (53)

وَکُلُّ صَغِیرٍ وَکَبِیرٍ مُسْتَطَرٌ ﴿53﴾





در حقیقت مردم پرهیزگار در میان باغها و نهرها (54)

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿54﴾





در قرارگاه صدق نزد پادشاهى توانایند (55)

فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِیکٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿55﴾





......



سوره 55: الرحمن









به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ





[خداى] رحمان (1)

الرَّحْمَنُ ﴿1﴾





قرآن را یاد داد (2)

عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿2﴾





انسان را آفرید (3)

خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿3﴾





به او بیان آموخت (4)

عَلَّمَهُ الْبَیَانَ ﴿4﴾





خورشید و ماه بر حسابى [روان]اند (5)

الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿5﴾





و بوته و درخت چهره‏سایانند (6)

وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ یَسْجُدَانِ ﴿6﴾





و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (7)

وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ ﴿7﴾





تا مبادا از اندازه درگذرید (8)

أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزَانِ ﴿8﴾





و وزن را به انصاف برپا دارید و در سنجش مکاهید (9)

وَأَقِیمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِیزَانَ ﴿9﴾





و زمین را براى مردم نهاد (10)

وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾





در آن میوه [ها] و نخلها با خوشه‏هاى غلاف دار (11)

فِیهَا فَاکِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَکْمَامِ ﴿11﴾





و دانه‏هاى پوست‏دار و گیاهان خوشبوست (12)

وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّیْحَانُ ﴿12﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (13)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿13﴾





انسان را از گل خشکیده‏اى سفال مانند آفرید (14)

خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ کَالْفَخَّارِ ﴿14﴾





و جن را از تشعشعى از آتش خلق کرد (15)

وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ ﴿15﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (16)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿16﴾





پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر (17)

رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ ﴿17﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (18)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿18﴾





دو دریا را [به گونه‏اى] روان کرد [که] با هم برخورد کنند (19)

مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿19﴾





میان آن دو حد فاصلى است که به هم تجاوز نمى‏کنند (20)

بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ ﴿20﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (21)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿21﴾





از هر دو [دریا] مروارید و مرجان برآید (22)

یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿22﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (23)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿23﴾





و او راست در دریا سفینه‏هاى بادبان‏دار بلند همچون کوهها (24)

وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنشَآتُ فِی الْبَحْرِ کَالْأَعْلَامِ ﴿24﴾





پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (25)

فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿25﴾





هر چه بر [زمین] است فانى‏شونده است (26)

کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ ﴿26﴾





و ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند (27)

وَیَبْقَى وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ ﴿27﴾





........

سوره 86: الطارق









به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ





سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد (1)

وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ﴿1﴾





و تو چه دانى که اختر شبگرد چیست (2)

وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿2﴾





آن اختر فروزان (3)

النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿3﴾





هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است (4)

إِن کُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَیْهَا حَافِظٌ ﴿4﴾





پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است (5)

فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾





از آب جهنده‏اى خلق شده (6)

خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿6﴾





[که] از صلب مرد و میان استخوانهاى سینه زن بیرون مى‏آید (7)

یَخْرُجُ مِن بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿7﴾





در حقیقت او [= خدا] بر بازگردانیدن وى بخوبى تواناست (8)

إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿8﴾





آن روز که رازها [همه] فاش شود (9)

یَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿9﴾





پس او را نه نیرویى ماند و نه یارى (10)

فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿10﴾





سوگند به آسمان بارش‏انگیز (11)

وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿11﴾





سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت] (12)

وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿12﴾





[که] در حقیقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است (13)

إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿13﴾





و آن شوخى نیست (14)

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿14﴾





آنان دست به نیرنگ مى‏زنند (15)

إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْدًا ﴿15﴾





و [من نیز] دست به نیرنگ مى‏زنم (16)

وَأَکِیدُ کَیْدًا ﴿16﴾





پس کافران را مهلت ده و کمى آنان را به حال خود واگذار (17)

فَمَهِّلِ الْکَافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدًا ﴿17﴾





.....



سوره 1: الفاتحة









به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾





ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)

الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾





رحمتگر مهربان (3)

الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾





[و] خداوند روز جزاست (4)

مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾





[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)

إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾





ما را به راه راست هدایت فرما (6)

اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾





راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)

صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾





..........

سوره 2: البقرة









به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ





الف لام میم (1)

الم ﴿1﴾





این است کتابى که در [حقانیت] آن هیچ تردیدى نیست [و] مایه هدایت تقواپیشگان است (2)

ذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ ﴿2﴾





آنان که به غیب ایمان مى‏آورند و نماز را بر پا مى‏دارند و از آنچه به ایشان روزى داده‏ایم انفاق مى‏کنند (3)

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ﴿3﴾





و آنان که بدانچه به سوى تو فرود آمده و به آنچه پیش از تو نازل شده است ایمان مى آورند و آنانند که به آخرت یقین دارند (4)

والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ ﴿4﴾





آنان برخوردار از هدایتى از سوى پروردگار خویشند و آنان همان رستگارانند (5)

أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿5﴾

1399/10/27
|
11:03
دسترسی سریع