تلاوت آیاتی از سوره مبارکه احزاب با صدای استاد هنداوی

این تلاوت شامل آیات 28 تا 34 سوره احزاب و آیات 1 تا 18 سوره بلد است که در کرج - نظر آباد در سال 1383 اجرا شده است .

اى پیامبر به همسرانت بگو اگر خواهان زندگى دنیا و زینت آنید بیایید تا مهرتان را بدهم و [خوش و] خرم شما را رها کنم (28)

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ إِن کُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا وَزِینَتَهَا فَتَعَالَیْنَ أُمَتِّعْکُنَّ وَأُسَرِّحْکُنَّ سَرَاحًا جَمِیلًا ﴿28﴾





و اگر خواستار خدا و فرستاده وى و سراى آخرتید پس به راستى خدا براى نیکوکاران شما پاداش بزرگى آماده گردانیده است (29)

وَإِن کُنتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنکُنَّ أَجْرًا عَظِیمًا ﴿29﴾





اى همسران پیامبر هر کس از شما مبادرت به کار زشت آشکارى کند عذابش دو چندان خواهد بود و این بر خدا همواره آسان است (30)

یَا نِسَاء النَّبِیِّ مَن یَأْتِ مِنکُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَیِّنَةٍ یُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَیْنِ وَکَانَ ذَلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرًا ﴿30﴾





و هر کس از شما خدا و فرستاده‏اش را فرمان برد و کار شایسته کند پاداشش را دو چندان مى‏دهیم و برایش روزى نیکو فراهم خواهیم ساخت (31)

وَمَن یَقْنُتْ مِنکُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَیْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا کَرِیمًا ﴿31﴾





اى همسران پیامبر شما مانند هیچ یک از زنان [دیگر] نیستید اگر سر پروا دارید پس به ناز سخن مگویید تا آنکه در دلش بیمارى است طمع ورزد و گفتارى شایسته گویید (32)

یَا نِسَاء النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاء إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا ﴿32﴾





و در خانه‏هایتان قرار گیرید و مانند روزگار جاهلیت قدیم زینتهاى خود را آشکار مکنید و نماز برپا دارید و زکات بدهید و خدا و فرستاده‏اش را فرمان برید خدا فقط مى‏خواهد آلودگى را از شما خاندان [پیامبر] بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند (33)

وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا ﴿33﴾





و آنچه را که از آیات خدا و [سخنان] حکمت[آمیز] در خانه‏هاى شما خوانده مى‏شود یاد کنید در حقیقت‏خدا همواره دقیق و آگاه است (34)

وَاذْکُرْنَ مَا یُتْلَى فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ وَالْحِکْمَةِ إِنَّ اللَّهَ کَانَ لَطِیفًا خَبِیرًا ﴿34﴾



سوره 90: البلد









به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ





سوگند به این شهر (1)

لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾





و حال آنکه تو در این شهر جاى دارى (2)

وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾





سوگند به پدرى [چنان] و آن کسى را که به وجود آورد (3)

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾





براستى که انسان را در رنج آفریده‏ایم (4)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿4﴾





آیا پندارد که هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت (5)

أَیَحْسَبُ أَن لَّن یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾





گوید مال فراوانى تباه کردم (6)

یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُّبَدًا ﴿6﴾





آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است (7)

أَیَحْسَبُ أَن لَّمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾





آیا دو چشمش نداده‏ایم (8)

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَیْنَیْنِ ﴿8﴾





و زبانى و دو لب (9)

وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿9﴾





و هر دو راه [خیر و شر] را بدو نمودیم (10)

وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿10﴾





و[لى] نخواست از گردنه [عاقبت‏نگرى] بالا رود (11)

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾





و تو چه دانى که آن گردنه [سخت] چیست (12)

وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾





بنده‏اى را آزادکردن (13)

فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾





یا در روز گرسنگى طعام‏دادن (14)

أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾





به یتیمى خویشاوند (15)

یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾





یا بینوایى خاک‏نشین (16)

أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾





علاوه بر این از زمره کسانى باشد که گرویده و یکدیگر را به شکیبایى و مهربانى سفارش کرده‏اند (17)

ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾





اینانند خجستگان (18)

أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿18﴾

1399/10/30
|
13:21
دسترسی سریع