تلاوت آیاتی از سوره های مبارکه جمعه، لیل، تین، علق، زلزال با صدای استاد شحات محمد انور(آیات قسمت 55 برنامه قرار تلاوت)

این تلاوت شامل آیات سوره های مبارکه جمعه آیات 9 الی آخر، لیل، تین، علق، زلزال می باشد.

تلاوت تحقیق استاد شحات محمد انور
سوره 62: الجمعة



یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا نُودِیَ لِلصَّلَاةِ مِنْ یَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِکْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَیْعَ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿9﴾

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید چون براى نماز جمعه ندا درداده شد به سوى ذکر خدا بشتابید و داد و ستد را واگذارید اگر بدانید این براى شما بهتر است (9)



فَإِذَا قُضِیَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیرًا لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ﴿10﴾

و چون نماز گزارده شد در [روى] زمین پراکنده گردید و فضل خدا را جویا شوید و خدا را بسیار یاد کنید باشد که شما رستگار گردید (10)



وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَیْهَا وَتَرَکُوکَ قَائِمًا قُلْ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللَّهُ خَیْرُ الرَّازِقِینَ ﴿11﴾

و چون داد و ستد یا سرگرمیى ببینند به سوى آن روى‏آور مى ‏شوند و تو را در حالى که ایستاده‏ اى ترک مى کنند بگو آنچه نزد خداست از سرگرمى و از داد و ستد بهتر است و خدا بهترین روزى دهندگان است (11)



سوره 92: اللیل





بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان



وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى ﴿1﴾

سوگند به شب چون پرده افکند (1)



وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿2﴾

سوگند به روز چون جلوه‏ گرى آغازد (2)



وَمَا خَلَقَ الذَّکَرَ وَالْأُنْثَى ﴿3﴾

و [سوگند به] آنکه نر و ماده را آفرید (3)



إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّى ﴿4﴾

که همانا تلاش شما پراکنده است (4)



فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى ﴿5﴾

اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت (5)



وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿6﴾

و [پاداش] نیکوتر را تصدیق کرد (6)



فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى ﴿7﴾

بزودى راه آسانى پیش پاى او خواهیم گذاشت (7)



وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ﴿8﴾

و اما آنکه بخل ورزید و خود را بى ‏نیاز دید (8)



وَکَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿9﴾

و [پاداش] نیکوتر را به دروغ گرفت (9)



فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴿10﴾

بزودى راه دشوارى به او خواهیم نمود (10)



وَمَا یُغْنِی عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ﴿11﴾

و چون هلاک شد [دیگر] مال او به کارش نمى ‏آید (11)



إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَى ﴿12﴾

همانا هدایت بر ماست (12)



وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى ﴿13﴾

و در حقیقت دنیا و آخرت از آن ماست (13)



فَأَنْذَرْتُکُمْ نَارًا تَلَظَّى ﴿14﴾

پس شما را به آتشى که زبانه مى ‏کشد هشدار دادم (14)



لَا یَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿15﴾

جز نگون‏بخت‏ تر[ین مردم] در آن درنیاید (15)



الَّذِی کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿16﴾

همان که تکذیب کرد و رخ برتافت (16)



وَسَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿17﴾

و پاک‏رفتارتر[ین مردم] از آن دور داشته خواهد شد (17)



الَّذِی یُؤْتِی مَالَهُ یَتَزَکَّى ﴿18﴾

همان که مال خود را مى‏ دهد [براى آنکه] پاک شود (18)



وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى ﴿19﴾

و هیچ کس را به قصد پاداش‏یافتن نعمت نمى ‏بخشد (19)



إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿20﴾

جز خواستن رضاى پروردگارش که بسى برتر است [منظورى ندارد] (20)



وَلَسَوْفَ یَرْضَى ﴿21﴾

و قطعا بزودى خشنود خواهد شد (21)



سوره 95: التین



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان



وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ ﴿1﴾

سوگند به انجیر و زیتون (1)



وَطُورِ سِینِینَ ﴿2﴾

و طور سینا (2)



وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ ﴿3﴾

و این شهر امن [و امان] (3)



لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ﴿4﴾

[که] براستى انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم (4)



ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ ﴿5﴾

سپس او را به پست‏ ترین [مراتب] پستى بازگردانیدیم (5)



إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ ﴿6﴾

مگر کسانى را که گرویده و کارهاى شایسته کرده‏ اند که پاداشى بى‏ منت‏ خواهند داشت (6)



فَمَا یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ ﴿7﴾

پس چه چیز تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وامى دارد (7)



أَلَیْسَ اللَّهُ بِأَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ ﴿8﴾

آیا خدا نیکوترین داوران نیست (8)





سوره 96: العلق



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان



اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ ﴿1﴾

بخوان به نام پروردگارت که آفرید (1)



خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾

انسان را از علق آفرید (2)



اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ ﴿3﴾

بخوان و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است (3)



الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿4﴾

همان کس که به وسیله قلم آموخت (4)



عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ ﴿5﴾

آنچه را که انسان نمى‏ دانست [بتدریج به او] آموخت (5)



کَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَیَطْغَى ﴿6﴾

حقا که انسان سرکشى مى ‏کند (6)



أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى ﴿7﴾



همین که خود را بى ‏نیاز پندارد (7)



إِنَّ إِلَى رَبِّکَ الرُّجْعَى ﴿8﴾

در حقیقت بازگشت به سوى پروردگار توست (8)



أَرَأَیْتَ الَّذِی یَنْهَى ﴿9﴾

آیا دیدى آن کس را که باز مى‏ داشت (9)



عَبْدًا إِذَا صَلَّى ﴿10﴾

بنده‏ اى را آنگاه که نماز مى‏ گزارد (10)





أَرَأَیْتَ إِنْ کَانَ عَلَى الْهُدَى ﴿11﴾

چه پندارى اگر او بر هدایت باشد (11)



أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى ﴿12﴾

یا به پرهیزگارى وادارد [براى او بهتر نیست] (12)



أَرَأَیْتَ إِنْ کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿13﴾

[و باز] آیا چه پندارى [که] اگر او به تکذیب پردازد و روى برگرداند [چه کیفرى در پیش دارد] (13)



أَلَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرَى ﴿14﴾

مگر ندانسته که خدا مى ‏بیند (14)



کَلَّا لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِیَةِ ﴿15﴾

زنهار اگر باز نایستد موى پیشانى [او] را سخت بگیریم (15)



نَاصِیَةٍ کَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿16﴾

[همان] موى پیشانى دروغزن گناه‏پیشه را (16)



فَلْیَدْعُ نَادِیَهُ ﴿17﴾

[بگو] تا گروه خود را بخواند (17)



سَنَدْعُ الزَّبَانِیَةَ ﴿18﴾

بزودى آتشبانان را فرا خوانیم (18)



کَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿19﴾

زنهار فرمانش مبر و سجده کن و خود را [به خدا] نزدیک گردان (19)





سوره 99: الزلزلة



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان



إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾

آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود (1)



وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾

و زمین بارهاى سنگین خود را برون افکند (2)



وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا ﴿3﴾

و انسان گوید [زمین] را چه شده است (3)



یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾

آن روز است که [زمین] خبرهاى خود را باز گوید (4)



بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحَى لَهَا ﴿5﴾

[همان گونه] که پروردگارت بدان وحى کرده است (5)



یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِیُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿6﴾

آن روز مردم [به حال] پراکنده برآیند تا [نتیجه] کارهایشان به آنان نشان داده شود (6)



فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ ﴿7﴾

پس هر که هموزن ذره‏ اى نیکى کند [نتیجه] آن را خواهد دید (7)



وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ ﴿8﴾

و هر که هموزن ذره‏ اى بدى کند [نتیجه] آن را خواهد دید (8)

1399/12/19
|
12:34
دسترسی سریع